Ознаке

IZLOŽBA „Od Karavađa do Kanaleta“ u budimpeštanskom Muzeju lepih umetnosti predstavlja više od 140 dela stotinu italijanskih majstora baroka i rokokoa iz 17. i 18. veka. Za ovu priliku slike su pozajmljene iz muzeja i galerija poput Luvra, Prada, londonske Nacionalne galerije, Ermitaža i Gemalde galerije iz Berlina, kao i iz nekoliko privatnih kolekcija. Ova izvanredna panorama dva veka italijanskog slikarstva počinje krajem 16. veka i bavi se uticajima Karavađa na italijansko barokno slikarstvo, potom prati njegov razvoj do rokokoa, klasicizma i realizma, zaključno sa 1760. godinom. Na početku ove „priče“ najviše je dela sa biblijskim temama, koje smenjuju motivi mrtve prirode i žanr scene.

Ovaj izuzetni likovni spektakl predstavljen je u osam segmenata. Prvi „Licem u lice sa realnošću“ predstavlja rane Karavađove slike i popularne teme. „Božanska svetlost – đavolja tama“ bavi se biblijskim temama, Hristovim životom i životima drugih svetaca, kao i scenama iz Starog zaveta. „Ideal i norma“ razrađuju klasicističke ambicije Gvida Renija i njegovih sledbenika. Četvrti segment izložbe afirmiše iluziju i sjaj monumentalnog baroka, dok „Mrtva priroda – živa priroda“ svedoči o novim tendencijama u obradi ovih večnih slikarskih tema, kao i u slikanju portreta koji sad otkriva i lica nižih slojeva. Šesti segment „Poezija i vurtuoznost“ obrađuje put od rokokoa i klasicizma do bidermajera. „Labuđa pesma“ u Veneciji predstavlja slike sa motivima od monumentalnih religioznih scena do svakodnevnog života. Izložbu zaključuje „Italijanski izlet“ koji publici predstavlja zadivljujuće Kanaletove vedute Venecije i njegovih sledbenika.

Apsolutna zvezda ove izložbe Mikelanđelo Merizi da Karavađo (1571-1610), mada poznat za života, odmah je po smrti i zaboravljen, da bi tek u 20. veku bio prepoznat njegov genij i značaj za razvoj zapadnoevropske umetnosti. U svom vremenu je važio za skandal-majstora uvek spremnog na kavgu, a mačem je podjednako dobro baratao kao i slikarskom četkicom. Šokirao je savremenike birajući za modele madone i svetaca polusvet, s kojim je delio svakodnevicu. Potomstvu je ostavio izuzetne gotovo naturalističke slike pune snažnog psihičkog i emotivnog naboja, u atmosferi jakog sukoba svetla i dubokih senki.

Barok je rođen u Italiji, kao i sve ono što ta epoha uvodi u slikarstvo. Karakterišu ga jake boje, snažni svetlosni kontrasti i iluzija dubokog prostora koja se dobija primenom radikalnih perspektivnih rešenja. Tematski prevladavaju sakralne i mitološke kompozicije u kojima se prepliću religiozno patetični zanos i senzualnost putenih golih aktova. Pejzaži i mrtve prirode postaju samostalne slikarske teme, a u nekim se grafikama postiže savršenstvo likovnog izraza. Jedna od prvih samostalnih mrtvih priroda je nastala u Lombardiji, a stvorio ju je – Karavađo.

Monumentalnu izložbu dva veka italijanskog slikarstva zaključuje Kanaleto. Đovani Antonio Kanal (1697-1768), poznatiji kao Kanaleto, rođeni je Venecijanac koji je svojim slikama, vedutama rodnog grada, proslavio i sebe i Veneciju. Za razliku od Karavađa, koji je za života prodao samo jedno delo, Kanaleto je dobro prodavao svoje slike – za englesko tržište je imao i svog trgovca Džozefa Smita, potonjeg britanskog konzula u Veneciji. Tako mu je dobro išlo da se 1746. i preselio u London kako bi bio bliže tržištu na kom je bio tražen. Umetnik čije je slike kupovala kraljevska porodica, po povratku u rodni grad izabran je za člana venecijanske akademije.

 

Božansko svetlo i đavolja tama | Kultura | Novosti.rs.

Advertisements